چهل سیره قرآنی امام حسین علیه السلام ( قسمت دهم)

 

 

24 -  در آستانه عيد قربان:

در آستانه عيد قربان که امام حسين ( علیه السلام ) از مکه به سوي کربلا حرکت کردند، نماينده يزيد در مکه راه را بر حضرت بستند، درگيري با تازيانه رخ داد، به امام حسين گفتند: مي ترسم شما ميان مردم شکاف بيفکني!! حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند:

(10) يونس : 41

وَ إِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لي‏ عَمَلي‏ وَ لَكُمْ عَمَلُكُمْ أَنْتُمْ بَريئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَ أَنَا بَري‏ءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ (41)

و اگر تو را تكذيب كردند، بگو: «عمل من براى من، و عمل شما براى شماست! شما از آنچه من انجام مى‏دهم بيزاريد و من(نيز) از آنچه شما انجام مى‏دهيد بيزارم!» (41)

عقبة بن سمعان» آورده است كه: پس از حركت كاروان سالار خوبان، حسين عليه السّلام از مكّه به سوى عراق فرستادگان «عمرو بن سعيد»، استاندار مكّه به رياست برادرش، «يحيى» به سرعت سر راه كاروان را گرفتند و بر آن شدند تا آن را به مكّه بازگردانند، امّا حضرت حسين عليه السّلام از بازگشت خوددارى ورزيد و بر حقّ طبيعى و انسانى و الهى خويش براى آزادى رفت و آمد در كران تا كران جهان اسلام و اصل آزادى گزينش اقامتگاه و محلّ زندگى و آزادى هجرت از شهرى به شهر ديگر پاى فشرد و سياست استاندار اموى و كار فرستادگانش را، كارى ناروا و ظالمانه و مخالف با ابتدايى‏ترين حقوق انسان شمرد.

آنان در تحميل خواست نابجاى خود، پاى فشردند و حسين عليه السّلام نيز كه پيشواى حق‏گرايان و ستم ناپذيران گيتى بود در برابر بيداد و تحميل مقاومت كرد و در نتيجه ميان آنان تندى و برخورد پديد آمد و تازيانه‏ها در برابر يك ديگر كشيده شد و براى جلوگيرى از حركت كاروان از يك سو و گشودن راه از سوى ديگر تازيانه‏ها بر چهره مركبها نواخته گرديد، امّا آنان با روبرو شدن با پايدارى و پايمردى پيشواى شهيدان و ياران فداكارش به ناگزير از سر راه كاروان كنار رفتند و حسين عليه السّلام به راه خويش ادامه داد.

آنان گفتند: هان اى حسين! آيا پرواى خدا را پيشه نمى‏سازى كه راه خود را از

گروه مسلمانان و جامعه اسلامى جدا ساخته و ميان امّت پيامبر بذر پراكندگى و اختلاف مى‏افشانى؟ آن حضرت در پاسخ پندارهاى بى‏اساس و بافته‏هاى آنان فرمود: عملكرد من از آن من خواهد بود و عملكرد شما براى شما؛ شمايان از راهى كه من براى خدا و نجات دين و آزادى بندگان در بند او در پيش گرفته‏ام بيگانه‏ايد و من نيز از عملكرد شما كه به بارگاه استبداد خدمت مى‏كنيد و آزادگى و دادخواهى را به مسلخ مى‏بريد بيزارم.

«لِي عَمَلِي وَ لَكُمْ عَمَلُكُمْ، أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَ أَنَا بَرِي‏ءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ.»

و بدين‏سان، حسين عليه السّلام با هجرت شگفت‏انگيزش از حرم خدا، حرمت حرم را پاس داشت و از سوى كهن‏ترين معبد توحيد و تقوا و خانه جاودانه حق به سوى حق گام سپرد

در سوگ امير آزادى-گوياترين تاريخ كربلا 148 من از عملكرد ظالمانه شما بيزارم

 

ادامه دارد ....